ايميلي سراسر توهين و بي ادبي برايم رسيده که به ظاهر قصد حمايت از مهندس فخري را دارد. مشخص است که ادبيات ايميل به دوستان مهندس فخري نمي خورد و شيطنت خاصي بر آن حاکم است. فرستنده که مي توان حدس زد کيست يا از چه طيفي است بسيار کوشيده تا آر.پي.جي زن را تحريک به حمله عليه مهندس فخري و دوستانش کند و از آب گل آلود ماهي بگيرد. از آنجا که گفته اند شيطان را بايد نااميد کرد و با توجه به شبهاتي که به وجود آمده و خبرهايي که مي رسد، لازم است تاکيد کنم که مهندس فخري – مدير پارسي بلاگ – شخصيتي سالم و مهربان دارد. معتقديم که به خوبي انتقادها را تحمل مي کند و حتي تماس با وبلاگ هاي منتقدينش را حفظ مي کند و از مهرباني و حفظ ارتباط با تندترين منتقدين پارسي بلاگ هم کوتاهي نمي کند.

 نوشته شده توسط آر.پي.جي ‏زن (امير عباس) در سه‏شنبه 30/5/1386 و ساعت 2:53 صبح | نظرات ديگران()

به همراه قرآن بودن بسيار آسان است، ظاهرش را عرض مي‏کنم. با اين پيش‏رفتگي که در صنعت چاپ وجود دارد، تهيه يک قرآن کوچک ترجمه‏دار و هميشه به همراه آن بودن کار ساده‏اي است. مگر نه اينکه مي فرمايد:«فَاقرَءُوا ما تَيَسّرَ مِنَ القُرءَانِ»؟ (مزمل/20) هر گاه فرصتي دست داد يا در فرصت‏هاي اختصاصي، به راحتي آن را بازمي‏کنيد و هر چقدر وقت داريد مي‏خوانيد. هر زمان و هر جا خواستيد قوت قلبي بگيريد، باز مي‏کنيد و شفاي جانتان را مي‏يابيد. هر جا نياز به مشورت و استخاره هم بود، قرآن در دسترس‏تان است. ضمن اينکه باعث مي‏شود همواره باوضو و نوراني باشيد. از همه اينها گذشته، فقط وجود قرآن نيز برايتان قوت قلب خواهد بود. خوشا به حال آنان‏که قران را در سينه دارند!

 نوشته شده توسط آر.پي.جي ‏زن (امير عباس) در دوشنبه 29/5/1386 و ساعت 6:10 صبح | نظرات ديگران()

امروز با کسي چت کردم که از چند يادداشت برمي آيد که از دوستان مدير پارسي بلاگ است. اين گونه آغاز شد که ديدم کسي آيدي مرا اد کرده و گفته اين آدي هک شده است. من با او شوخي اي کردم و اد را تاييد کردم. آنلاين بود و بلافاصله وارد گفت و گو شد. او در اين چت بنا دارد ابتدا با رفاقت و سپس با قدرت مرا تحت تأثير قرار دهد، اما کم کم مي فهمد که اشتباه کرده است و شير اين ميدان نيست. او کسي است که به مشورت با قرآن مي خندد و اصطلاحات روانشناسي (شرطي) را در حالي به اشتباه به کار مي برد که معني اش را نمي داند. چند بار سکوتش طولاني مي شود، به ويژه وقتي از او پرسيدم اجازه مي دهد متن چت را در وبلاگ بگذارم يا خير؟ پس از کلي طفره رفتن و وقتي ديد نشان دادن نگراني به نفعش نيست، امر را به خودم واگذار کرد. چت را برايتان کپي مي کنم (به جز دو جمله ي آف ابتدايي که ذخيره نشد) اما چون موافقتش را صريحاً اعلام نکرد، هر جا اسم و مشخصات او بوده، شما *** مي بينيد. خودتان قضاوت کنيد و اگر چه در کپي ِ چت، شما نمي توانيد مکث ها و بار و فشار رواني حاکم بر طرف مقابل را حدس بزنيد، اما مي توانيد منطق، متانت، آرامش و ادب دو طرف را مورد قضاوت قرار دهيد. اين شخص که آخر هم نتوانست بگويد براي چه آيدي مرا اد کرده، بعد از کلي ... گفت: خوب شد مقصودمان که دوستي بود حاصل نشد! و شايد شما بتوانيد حدس بزنيد که چنين کسي از ابتدا بناي دوستي نداشته است، چون عصبانيتش از يادداشت هاي وبلاگ شديد بوده است. مقصود او البته هرگز حاصل نشد، ببينيد مي توانيد هدف اين شخص را متوجه شويد؟ اين شما و اين چت خصوصي: ادامه ي يادداشت ...

 نوشته شده توسط آر.پي.جي ‏زن (امير عباس) در يکشنبه 28/5/1386 و ساعت 6:7 عصر | نظرات ديگران()